تو فیلم سارای که طبق قصه «ساری گلین» ساخته شده یه لحظه‌ای هست که سارای از چادر خان چوپان یا همون آیدین میاد بیرون و سارای عمداً سرش رو طوری بیرون می‌بره که دستارش گیر کنه به پرده جلو در و بیفته زمین تا آیدین اون رو برداره اما آیدین بهش می گه ببخش که نمی‌تونم این کار رو بکنم و این جوری دست رد به سینه سارای می‌زنه. سارای و آیدین عاشق هم هستند و طبق رسم و رسوم پسری که دستار دختری رو به دست بیاره می‌تونه اون رو نامزد خودش کنه.

چقدر روزهای جنگ دلم نوشتن می‌خواست. دلم حرف زدن و نوشتن در یک چنین جایی را می‌خواست و تلاش چندباره برای باز کردن صفحه بلاگفا و باز نشدنش حسی از مرگ ناامیدی را در من برانگیخت. به نظرم بی‌رحمی بود. بی‌رحمی با آدم‌هایی که به اندازه کافی درمانده، ناامید و مستأصل هستند و راهی به بیرون ندارند. اینجا برای من یک گوشه دنج و آرام و دلنشین بود که می‌خواستم در آن، به دور از آن همه تشویش کمی بیاسایم و با مخاطب نداشته‌ام از افکارم بگویم؛ کمی سبک شوم.

باران برگدلنوشته های روزانه من و سر و کله زدن و فرو رفتن در کلماتو اما بعد ...چقدر روزهای جنگ دلم نوشتن می‌خواست. دلم حرف زدن و نوشتن در یک چنین جایی را می‌خواست و تلاش چندباره برای باز کردن صفحه بلاگفا و باز نشدنش حسی از مرگ ناامیدی را در من برانگیخت. به نظرم بی‌رحمی بود. بی‌رحمی با آدم‌هایی که به اندازه کافی درمانده، ناامید و مستأصل هستند و راهی به بیرون ندارند.اینجا برای من یک گوشه دنج و آرام و دلنشین بود که می‌خواستم در آن، به دور از آن همه تشویش کمی بیاسایم و با مخاطب نداشته‌ام از افکارم بگادامه مطلب

زندگی را باید در لحظه زندگی کرد. باید قدر همین دقیقه ای که می گذرد همین امروز که در آن هستیم، همین هفته و همین ماه و سال را دانست. توی زندگی این طور نیست که واقعا ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه باشد. بیشتر اوقات این طور است که تا دم را غنیمت ندانستی مثل چایی و غذای سرد شده از دهن می افتد. تشنگی سیراب می شود و شکم هم سیر اما لذتی که نبرده باشی حسرتش می ماند. توی زندگی نباید تعداد حسرت ها زیاد باشد. قلب که از حسرت ها پر شد سرد و سنگین می شود. این طور مواقع است لب اگر هم بخندد چشم ها نمی خندند. گرمای آن لحظه خوب آن قدری نیست که یخی را آب کند و بشود رویش حسابی باز کرد.برای همین همیشه باید هر چیزی را به موقع خودش داشت. وقتی دیر می شود نباید توقع داشت آدم لحظه به دست آوردنش ذوق مرگ بشود. ذوقی که از سر پریده باشد مثل مرگی است که رستاخیز ندارد. همیشه داشتن چیزی به هر حال بهتر نداشتن است ولی خب گاهی دیگر فقط توی لیست قرار می گیرد نه این واقعا اتفاق خاصی افتاده باشد.*** درست در همین روزها دوستم داشته باش بعدا خیلی دیر است! ادامه مطلب

سلام بر رنگِ اندوه در چشمانت،بر خورشیدی که در دستانت طلوع میکند.سلام بر گنجشکی که بین لبهایت میخوانَد.سلام بر قلبی که در سینه توجای گرفته است...!محمود درویشدلم تو را خواست. تویی که نمی شناسمت و باید روزی می آمدی و با نام کوچکم صدایم می زدی.تویی که می توانستم تمام زندگی ام را رویت شرط ببندم. تویی که چه دور بودی و چه نزدیک بازم فاصله ات تنها یک قدم بود که آن را هم من به سمت تو بر می داشتم تا در آغوشت بگیرم.نزدیک ترین! دلم خیلی تنگ است. بازوهای خسته ام را برایت گشوده ام تنها باید در آن جای بگیری. پس تا در نشده کاری بکن. ادامه مطلب

تو فیلم سارای که بر اساس قصه ساری گلین ساخته شده یه لحظه ای هست که سارای از چادر خان چوپان یا همون آیدین میاد بیرون و سارای عمداً سرش رو طوری بیرون می بره که دستارش گیر کنه به پرده جلو در و بیفته زمین تا آیدین اون رو برداره اما آیدین بهش می گه ببخش که نمی تونم این کار بکنم و این جوری دست رد به سینه سارای می زنه.سارای و آیدین عاشق هم هستند و طبق رسم و رسوم پسری که دستار دختری رو به دست بیاره می تونه اون رو نامزد خودش کنه. سارای بهانه ای میده دست آیدین و اون فعلا عجله ای نداره. آیدین زمانی سارای رو نامزد می کنه که خان هم عاشق سارای شده و یک پایان تراژیک و غم انگیز رقم می خوره.دستار رو چند بار برات انداختم و تو برش نداشتی. پر از ترس و نگرانی. حالا بین ما یه فاصله عمیق ایجاد شده که برداشتنش سخت و سخت تر میشه. گاهی آب که از سر گذشت چه یک وجب چه صد وجب!*** غمگین تر از این نیستکه گریستن بخواهیو ندانی چقدر اشک کافی ست؟!و غمهمیشه چشمهایِ خیس نیستگاهی لبخندیست که تمام ِ روزصورتت را می پوشاند!#معصومه_صابر ادامه مطلب

خیلی مسخره است و چیزی بیشتر از این حرفها. همیشه دوست داشتم بالاخره روزی با کسی مواجه شوم که واقعاً دوستم داشته باشد. تحصیل کرده باشد و بتوانم راحت از هر دری با او حرف بزنم و او هم مشتاق باشد تا دلایل من را بشنود و ... در سی و هفت سالگی و زمانی که بی تاب داشتن کسی در کنارم هستم مرا بفهمد و حامیام باشد، دیروز با مردی ملاقات کردم که مثل اولین دیدارمان در حدود دو سال پیش به راحتی روبروی هم نشستیم و مثل دو دوست قدیمی در کلمات و جملات هم فرو رفتیم. در کنارش خیالم راحت بود و فقط این طفره رفتن من از بحث ازدواج. هر دو چیزهایی داشتیم برای مخفی کردن اما باز هم صادقانه ترین حرف ها را به هم گفتیم.give me a chance!سخت بود که یک نفر خط در میان این جمله را تکرار کند (دکتر یه خطر در میان بین انگلیسی و فارسی کانال عوض می کند) و تو نتوانی جواب مثبت بدهی. خیلی خستهام. خیلی خیلی خستهتر از چیزی که به نظر برسد. به حرفهای رد و بدل شده فکر میکنم. به آدمی در موقعیت دکتر که یک استاد دانشگاه و آدمی به مطالعات گسترده است. زندگی آرام و دور از هیاهویی دارد. از همه مهمتر این که میداند از زندگیاش چه میخواهد. یاد حرفهای چند وقت پیش «همیشه» میافتادم که میگفت تو باید با یک استاد دانشگاه ازدواج کنی. از آنهایی که سرشان توی کار خودشان هست و در طول هفته کاری به کار هم ندارند و آخر هفته درباره مسائل روز با هم گفتگو میکنند. گاهی خیلی شیک و مبادی آداب به دورهمیهای آدمهای هم تیپ خودشان میروند و چند وقت یک بار هم به مسافرتهای چند روزه. در کل آدمهای مستقلی که تنها در یک زندگی با هم شریکند و فارغ از هیاهوهای دور و اطراف.حالا من یک نفر را برای چنین زندگی پیدا کردهام. یعنی او من را پادامه مطلب

1. این تلفن هایی که به آدم می شود. این پبغام هایی که برای آدم گذاشته می شود حتی وقتی به او فکر نمی کنی و به یادش نیستی. گاهی حتی حوصله طرف را هم نداری اما او زنگ می زند. پیام می دهد و به دنبال بهانه ادامه مطلب

باز از دیشب یه حفره توی جونم باز شده. یه اضطراب مداوم، یه فنر کشیده شده، یه فضای پوچ مطلق، یه درد تو سینه، یه اشک توی چشم، یه سیاهی امن شب، یه سیاه چاله که داره من رو به درون خودش می کشه، یه میل به گادامه مطلب

1. چند شب پیش که با باربد که حرف می زدم حرفش را پیش کشیدم که باید برم و کلاس آنلاین و این حرف ها. گفت کلاس دوخت و دوز؟ من هم آمدم کلاسی بگذارم و گفتم: نه، طراحی لباس! به بهی گفت و اضافه کردم: مگه نمی ادامه مطلب

در راستای این که فیلم های دانلودی را باید زودتر ببینم تا از روی هارد کامپیوتر پاکشان کنم نشستم بعد از عمری این فیلم معروف دار و دسته های نیویورک را دیدم. دیکاپریو چقدر جوان و کم سن و سال بود همین طورادامه مطلب

بخواهیم نخواهیم دیروز اتفاقی در ایران افتاد که عیار واقعی ما را نشان داد. و تعجب نکنید اگر می گویم در ایران. آن اتفاقی که در عراق افتاد اگر چه اتفاق مهمی بود ولی بسیار کوچکتر از حاشیه های آن در ایران ادامه مطلب

از موقعی که یادم میاد و حتی یادم نمیاد زیبا بودم. به طرز عجیب و باور نکردنی ای رنگ چشمام، رنگ پوستم و صورت گردم مورد توجه همه بود. کسایی که موهام رو ندیدن تصورشون اینه که من بلوندم. ولی طول کشید تا ذهادامه مطلب

صبح اول رفتم اداره مالیات و معلوم شد اصلا گواهینامه ما اصلا صادر نشده و من رها این مدت حسابی الاف بودیم. بر می گردم دفتر. رها پشت میزش نشسته و با تلفن حرف می زند. تا می بینم حسابدار محترم است با حرص چادامه مطلب

دیروز از صبح درگیر کارهای خانه و خانه تکانی بودم و یادم رفته بود به عمه خبر بدهم کلاس رانندگی برای صبح گرفته ام. دیشب آخر شب به ملی دومی خبر دادم که به عمه بگوید ولی خیلی دیر بود. نگران بودم اصلاً کارادامه مطلب