برگی تازه

این روزها روزهای خاصی است. مثل دوران گذار می ماند. دیروز که توی دست شویی شرکت روسری ام در آورده بودم تا آبی به دست و صورتم بزنم و خودم را توی آینه نگاه می کردم به این مسئله فکر می کردم. به این که چه وضعی پیش آمد وقتی همه چیز تازه در آرامش فرو رفته بود که ناگهان دیگر نتوانستم در آریوژن بمانم و ... همه چیز به هم ریخت. از چنان جایی یکهو بیاورندت توی یک شرکت کوچک با اوضاعی به هم ریخته و درهم و حقوقی نصف حقوق و مزایای قبلی و البته با فشار کار بیشتر و این که بیخودی بچسبی به همین جا و ... همین که تصمیم گرفتی بی خیالی را بگذاری کنار و دنبال موقعیت بهتر بگردی، به تو می گویند بیا فلان واحد مشغول شو و ... بعد هم مدیر عاملی که همیشه به کارت غر بزند خودش کمکت کند و ... . این که همه راه افتاده اند و می گو...

ادامه مطلب