برگی تازه

صبح با اضطراب رفته بودم سر کار. قضیه ایمیل لعنتی که زده نشده بود و پیگیری ضعیف من داشت کار دستم می داد. حالا که عضوی از پروژه جدید شده ام باید پنجشنبه هم بروم سر کار. حالا کمی هم دیرتر دیگر مهم نیست. تا عصر درگیر بودم و آخر وقت بدو بدو رفتم انقلاب تا یک کتاب نامه نگاری انگلیسی را که همیشه خانم توصیه کرده بود را پیدا کنم. کتاب خودش را لازم داشت و باید بر می گرداندم. فکرم درگیر حرف های امروزمان با یاسمن درباره بزرگ شدن و سن و سال و این جور چیزها بود. برگشتنی از انقلاب به دوره های فکری زندگی خودم فکر می کردم این که تا قبل از چهارده سالگی چقدر بیخودی افسرده بودم و به مرگ فکر می کردم و ... بعد اول دبیرستان به بعد کم کم آدم شادی شدم و ... منتظر مترو بودم. گفتم نگاهی به تلگرام بیندازم ببینم و اگر ب...

ادامه مطلب